In de Rotterdamse achterstandswijk Carnisse staan woningcontroleurs dikwijls voor een gesloten voordeur. Dat is een bewust verdienmodel van pandjesbazen: wie niet opendoet, houdt de gemeente buiten. Wie bewoners daarna naar een volgend pand verplaatst, laat het bewijs verdwijnen. En wie dit kat-en-muisspel lang genoeg speelt, ziet dat het dossier vanzelf vastloopt.
Controleurs constateren misstanden, buren zien het en de gemeente weet het ook. Toch staan arbeidsmigranten een jaar later opnieuw met koffers in dezelfde straten, terwijl diezelfde eigenaren buiten schot blijven. De conclusie: er zijn te weinig inspecteurs, te weinig juristen en de handhavingsketen hapert. Daarmee is evenwel niet alles verklaard. Het probleem zit niet alleen in capaciteit, maar ook in de aanpak. Harder op dezelfde deur blijven bonken verandert niets – de werkwijze moet worden veranderd.
Wat Rotterdam nodig heeft, is een strategie die de voordeur minder belangrijk maakt en bij de eigenaar begint. Het combineren van de verhuurvergunning en de leegstandsverordening biedt daartoe de mogelijkheid. Gemeenten weten via het kadaster wie de eigenaar van een pand(en) is en via de Basisregistratie Personen (BRP) wie ergens staat ingeschreven.
Als de eigenaar er zelf niet woont en geen verhuurvergunning heeft, gaat het om verhuur zonder vergunning, leegstand of bewoning die bewust buiten beeld wordt gehouden. In alle gevallen is er aanleiding de eigenaar rechtstreeks aan te schrijven.
Die eerste stap is niet ingewikkeld. Een brief volstaat: ‘U staat niet ingeschreven op dit adres en u heeft geen verhuurvergunning. Wat gebeurt er met deze woning?’ Als er niemand staat geregistreerd kan er sprake zijn van langdurige leegstand. Daar ligt een kans. De Wet goed verhuurderschap (Wgv) geeft gemeenten sinds 2023 de ruimte in kwetsbare gebieden met een verhuurvergunning te werken. Ook Carnisse is als vergunningsgebied aangewezen. Combineer dat slim met de leegstandverordening.
Het instrumentarium ligt er. De vraag is waarom het niet harder en slimmer wordt ingezet. Zolang de gemeente blijft wachten tot een kwetsbare bewoner vrijwillig de deur opent, winnen de pandjesbazen. De carrousel in Carnisse draait door – de arbeidsmigranten die erin zitten betalen de prijs. Maar ook de buurt krijgt de rekening gepresenteerd: door overlast, onrust en met woningen die verdwijnen uit de reguliere voorraad. Een effectieve aanpak legt de druk daarom niet bij de bewoner, maar bij de eigenaar.
Bron & foto: persbericht ANP Connect. via 070online.nl